|
'akdenizin mor'a çalan mavisine bakarken ....'
-S. O . S -
gün bu-güne döndü kediler sokakta arsızca orgazm olup çıglıklar atıp baharı anımsattılar zamansız ..bir mezar kazıcı gibi koyuldum deşelemeye .. mezar kazıcıları ayin gibi kutsadı yeri ve göğü.ölümse hep namaglup .. bedenler nakavtla yerde ..nerden baksak ziyan –ziy-an-bu hezimet agır gelir taşıyamam.
nev'i beşer anlamaz aşina degildir günbatımları hep içimize batar katransabahlar dogurur hayat.. yasaklarsa- dizilmiş korkuluklar gibi çocuksu bir aldanış.. bir vicdan oyunu. -heder ettigim bir hikayesin -sonundan mesul degilsem bile.. başından alınır tedbirler kefaletle salıverilen yalnızlıklar ve müebbet aşklar güldürür beni..
hep eşikte kalakalmak belki..-korkutur.
boşlukları bogasıya -dogasıya öldürmekten de vazgeçtim eskilerini verip yenisini aldım-bir boşluga bir loşluk düştü kimin düşürdü kimden düştü sayamadım hesaplar yarım bu darb izlerini saklayacak magdureyi oynayacak yaşa geldigimde kasten işlenen cinayetleri arkamdan bilenen acizleri farketmenin esrikligi var üzerimde .-elimdeki sigara düşüyor sönmeden öylesine yakacagı yere .. dönüp pencereleri kapattıgmda yeniden bir yalnızlık dem'ledigimde..gitcek en iyi yer kökleri dal olmuş bir şeytanagacının gölgesi oldugunda.. kendime sogurmak istiyorum hınca hınç tekrar acıyı taa en dibine kadar.ve sanırım bir kere daha nefret
etmek de işe yaramıyacak.gecikmişligimi giderip kolpalasam hissiyatımı paketleyip yollasam yerini alsa vitrinde işportaya düşmeden ..(taarruzdan sıkıldım bu tehlikeli oyunları puslu havalarda oynamak lazım gelir ait oldugum yeri inkar edip namüsait bir kılıga bürünüp bazı ne idügü belirsiz duyguları sömürmenin vakti degildir )
yeni bir son yeni-lmeye hazırım bu eller kime uzandıysa kırılmaya mahkum..duR.ve ayaklarım bir ileri bir geri gitmemekte
sevgili aklım bu tekrarı yutmamakta ve ruhum sendelemekte.dir aksine .yalpalayıp yol bulsam da duvarlara cami duvarına işeyen it zavallı degilse bile fanidir (bu ben miyim yoksa çaresizligi ögrenen deneysellikle doyan aç bir bir köpek mi ruhum..? )
bu kelimeler de beynimin son sermayesi kurtulmalı Mesihten ve kapımıza hiçbizaman gelmiyecek olan hızırdan kesmeli ümidi.sürtünme kuvvetinden ilham alınmalı yollara herkesin kişisel cehennemine giden levhalar konulmalı(!)bu kelimeler sara nöbeti köpükleri gibi saçılmalı fütursuz .malımımelimi zerre kadar umrumda değil..
bir pencere..önü..ve çiçegi.halbuki tıkadım en güzel tınılara kalbimi..gene yas-landım gene ve gene soguk camlara ve birleşior gözyaşı buhar .nasılsa.
hezeyanlarımı giyinmiş durdum yine öyle kaskatı ve nihayet beyaz mantolu bir adam geçiyor otobüsün camından içim acıyor ve gece ..biliyorum yine karadelikler kadar muamma(sın)öyle kal..pencerelerde açmayan güneşe dönmeyen çiçek gibi kal.. yorgunumyorgun..otobüse parmaklarımla tersinden yazıyorum adımı gene de okunuyor düzü..hayatım düzülüyor düzülüp düzeliyor ne güsel güselmi ölümün koynuna tam tekmil girmek..fark etmiorum bir ucube çıglıgı gibi düşüyor gene aklımın er-i-digi yerden tam da izmaritten bir kül içimden bir yaprak gibi savruluyor düşerken sadece bir kül kül- aklımı uyandıran bir kedi ve kül….fren sesi karışıyor şarkıya tam da en sevdigim kısmında.şarkıya kırmızı renkli camlar batıyor…
…
‘tum savaşlar senindir……
ölen öldü kalan saglar bizimdir her zaman …‘
 anemon
| 
Ferhat Bölükbas