‘Panigini kukla yapmış bir hasta çocugum ben..’(n.marmara)
….Nilgün Marmara nin anısına..

ölümübirkuguezgisiyadaçözülüştınısıydıbelkihayatasonbirtırnakgeçirişiydiellerinin

büyüsü-büyü-dükçebüyüsübozulanhazinbirmatemdi..sesiniçıkaramadıkçaboşlugasarkannaifbedeni

zatenepeydirsargılıydıyarasızberesizkanadıkçasusayansusmayanbiriniltiydişiirleri.

kanıylasulargibiyazdıgışiirlerin bugusu yüreginden göğe yükselmiştir kimbilir güzden kalma bir son bir gül’dü boşluga güldü histerikçe boş-anarak../halbuki ‘azımsanmayacak kadar ölmüşüm ‘demişti bir kez boşlukta durmadan parende atarken yanına içine üfledigi deligin içindeki delilige bıraktı dünyevi her şeyini bi horgörülmüşlügünü bir de anlaşılamayan bir fısıltı bıraktı karaçiçeklerin büyüdügü sonsuz bahçesinde.../
…
birküçükkızıniçikıymıkkıymıkolmuşsaegerdinleyecegimasalkalmamışsa-bir tırnaketi tırnaktan ayrılırsa kanla soguk bir darbeyle düşer tokmak gibi yeryüzüne ölüm serttir boguktur sesidir intihar araf’ın.durulacak beklenicek bir loş koridorda yalnızca beklersin içine büzüldükçe b-üzülen bir şiirsel atıksındır katıksız üstelik..güz’dü ..g’üzdü bakışları bir kadındı incecik bir ruhun hiç kirik lari ydi oysa kimse duymadı kimse bilmedi herkes üzerine leş sürüleri gibi üşüştü üşüdügünü bilmeden bir karartıydı artık herkesinölümüne doydugu bir buz gibi bir yalnızlıktı.

‘ilık bir süzülüşle
geri dön hayat..’/diyemediseslenseeksilirdiyazamadıyazsa-mim’lenirdi inanmalıydıörümcekag’larına-aglamalıydıag’larına.hereylülsonubirintiharagirişirgibiagıragırsüzülenbirrüzgara

sordumyeriniölgüngöğebirkezbaktımyapraklarıezdimbıraktıgıdizelerikovaladımagır-acımtrakkokusundabuldumbelkipıhtılaşmamıştı-kandan-atlasi.morbirdamladüşseellerimeyenibirşarkıduyucagımbirşarkıkihepansızınbiteren

güzeltınısındabirşarkıkihepkahr-olasidırbirölümprovasidirbiroyununenbaştançıkaranrepligidirbirmevsiminen

aldatıcısıcaklıgıdırhepamaheppeşimetakılanyavrubirkedininkendindenolmayanke-n-diseltırmıgıdıryüzümde-birdeligömlegigiydirdilertaçsızben’ligine.kaz’ıkazanbuoyunkazındıkçakazılcak

halbukikuyu..şimdiserinmimezarlarsögütleringölgesinde.yine elimde bir dize(n )eziyor işte hayatı hoyratça korkusuz
’İşte şuracıkta, özlüyorum sol anahtarımı ve notalarımı. Umursamam,
nereye dağılırlarsa dağılsınlar, daha sonra...’

….
Pusluhavalarabölüştürdümdizeleriaradımizleriniyenidenveyineleyerekacıtmakiçin

kabugunuyalnızlıgımıniçiniörttümsayfalarınbirkirlenişleiliştikelimelerbenoymak

istiyorumarzi-birnakışgibiişlemekistiyorumdeliligimioysanellerimvarnebellegim…unuttuklarimi alıp koyuyorum yerine zarını yırttıgım im’lerimi.k’im diyorumdeney’im’sel dil’imle.halapelteleşiyorsüngerimsi-maz’im..nerden baksam hepazimaziliyimhayata..dindirelemezsagnakkorkularvedillendirelemezbirçıglıkolsun

sesim..birşarkıdaanımsananbirtükenişfaslıolsun..sen yine öyle boşlukta ellerini iki yana açan bir melek gibi kal.