|
kimseye benzemiyorsun
Kimseye benzemiyorsun, gözlerindeki ışık yok kimsede...
Neden seni düşünmekten alamıyorum kendimi, neden düşünmekten alamıyorum kendimi, neden alamıyorum, neden?
Karanlık bir gecenin ortasında nikotin ve alkolle yapılan ayinlerimdesin bunu böyle bil!
Uyanınca sen varsın aklımda, uyuyamayınca sen... Göz, el, ten... avutmamaya başlarsa diye korkuyorum bazen! Göz varken... Ama yetmediği oluyor çoklukla!
Seni düşlüyorum sonra; akşamları en çok ve hatta gece... Sigaran elinde, kitap okuyorsun ayrı bir yerde... Bazen elinde, bir kadeh şarap; kırmızı...
Konuşmayı özlüyorum senle, sessizce bakışıp dinginlikle gülümsemeni özlüyorum bir de... Bir de içinden geçenleri yapmaktaki acemiliğinde, kendinden esirgediğin özgürlüğünü görüyorum sapsarı bir ışık doluyor odama!
Seni uyurken seyretmek isterdim en çok! Belki rüyalarını sezerdim seni izlerken, belki düş kırıklıklarını, bilemem! Üzgünüm! Bilirsin!
Bir de o tapındığım, hayranlık ve hayretle seyrettiğim... Bilirsin!
Yağmurlar yağdırmak isterdim oysa bir nisan gecesinde, sırılsıklam ıslanmak o yağmurda, yürümekten yorgun düşmek sabaha kadar, gezilmedik sokak bırakmamak, tek tek girmek çıkmaz sokaklara, sonra dönmek en başa ama sanki ilk defa görüyormuşçasına dolaşmak yeniden ve yeniden!
Ve sonra ayaklarımın benim olmadığına inandırmak kendimi...
Uzak bir baharı özlüyorum, farkındasın! Ama nisansız bahar olmaz bilirsin... İnsansız olsa da nisansız olmaz!
Uzak bir baharı özlüyorsun, farkındayım! Ama bulutların arkasını görememek ürkütüyor seni bilirim... Bulutsuz olsa da umutsuz olmaz!
Yalnızlığıma kaçar mısın benimle? Ya da yalnızlığına? Buna hakkım var mı! Ya da buna hakkın!
Sesini en çok anlamsız sohbetler sırasında özlüyorum ki bu senin olmadığın her yerde böyle! Seni en çok duygusuz birliktelikler sırasında özlüyorum ki bu sesinin olmadığı her yerde böyle!
Ellerin... Onlar benim! “El”lerin değil! Çünkü “el”ler kendilerine benzemeyeni asla beğenmezler ve benimsemezler!
Seni “ben”imsiyorum!
Kimseye benzemiyorsun, gözlerindeki ışık yok kimsede...
 Metah ÇAKKO
| 
merve