1/10/2006 - gazel

                    -Mevlana’ya-

GAZEL

Etmedin dünyadan irca: “Gel!” dedin

Olduğun gerçekti pişva: “Gel!” dedin

Sen ki söylemiştin yürekten nağmeler

Böyle yırtıp sine, şeyda; “Gel!” dedin

Görmemiştik böyle insan, böyle aşk

Düşmanın dost oldu, “Dünya gel!” dedin

Bende Mevlana büyük derya gibi

Mesneviler oldu mersa; “Gel!” dedin

Emri aldım: “Durma Ahmet, koş da gel!”

Aşka oldum ya müheyya; “Gel!” dedin

Ahmet KOÇAK