18/3/2007 - git

Git. En fazla hırçın kayalarda parçalanır teknen,
kalbimdeki fener söner. Ah şairdir bütün fenerciler
Kaza süsü verilmiş bir intiharla içine çeker
fitilin ucundaki alevi, tedavülden kalkmış
bütün eski fenerler
Git. Biliyorum her aşk uzadıkça boğucudur
Alışkanlığın tene ağ attığı
bir açık deniz sayıklaması olunca sevişme;
esriticidir sislerin ardından seslenen Sirenler
Peşinen kayalara oturacak biliyorsun teknen gitsen,
gitmesen ölü bir balık olarak kıyıya vuracaksın

----

Gitmek değil, bırakmaktır aslında… Dokunmamaklara yol almak… ve körleşmelere… ve dört duvar arasındaki soğuk savaşa!

Kaybolan ışıktır faili! Karanlıkta bulamaz ya yolunu insan ve körün yolu hep aydınlıktır ya! Bir dengesizlik denizinde terazi şaşar da vazgeçer ya…. Hani hep kafasına göre tartar da umursamaz ya zamanda…

Sarhoşluklar arası orgazmlarında yanılsar ya sonra… Hani… Salakçalaşır ya! Bencilinde yokunu, beninde var sayar ya!

Hergünlükleri özümser de, hergünü yorar ya, yalan düşüşünde üzer ya… Hani hem aldanır hem aldatır ya… Kendine metres, sevdaya muhalif olur ya!

Sonra… Hem de en sonra… Karar verir de, dalar ya engine… Unutup korkularını düşer ya laciverte… Kulaçsızlığında çırpınır ya!

Hani ölüm de gelip sokulur ya!

Hani?

Nur Figen Feslioğlu

24/2/2007 - derin

DERİN

Sonradan gelir… Tam da unuttuğunda… Vazgeçtiğini kabullendiğini zannettiğinde. Gelir ve kalır.

Derin!

Nasıl özlersin, için acır. Ağlarsın en kılcal damarından. Görünmeyeninin en içinden kanarsın. Yüreğin kanat çırparken; tam da sular durgunken ve rüzgar “es” vermişken, susarsın.

En derininden!

İnsani bir diptir özlenen. O ulaşamadığın, yolun ucunu göremediğin en serin. Yorucu… Uğultulu… Ah nasıl çağırırsın. Her büyük susuşun daha bir çığlıktır. İstersin…

Derini!

Bakarsın… Kahvesinde, mavisinde, yeşilinde ararsın. Gizemde kaybolmuşluğunda, kayıplarınla saklambaç oynarsın. Suda ışık oynar… Tablada kül… Rakıda buğu… Bir büyüdür kaybettiğin. Kusarsın. Suskularda yeşertirsin en iri palmiyeleri. Devasa yapraklarında dünyalar kurarsın. Dünyaca kusarsın. Düşrenklerde özlemi susarken, ölümü doğarsın. Ah nasıl takılırsın çitlere. Gözünde dağlar aşarsın. Gönlündeki Ferhat’ da, Şirin’ e düşersin.

Derinde!

Kalp atışlarının ritminde, yeşil erik arası kiraz sarhoşluklarında, ne varsa var’ında, dökersin işte o an.

Bir ölürsün ki derininde, derin ölür!


Nur Figen Feslioğlu