|
İSLAMÎ BURJUVA veya COSMOPOLİS İSLAM
Biz hani hep sahabeleri örnek veririz ya.Onlar gibi olmak deriz.Çoğu zaman örnek veririz onların hayatlarından.Onların imanları öyle kuvvetlidir ki,öyle bağlılardır ki Allah'a...Ne olursa olsun asla dinlerinden, inançlarından vazgeçmezler.
Onların hayatlarını okuruz bazı zamanlar.Ağlarız okurken hatta.Farkında bile olamayız ağladığımızın.Öyle etkiler ki bizi onların hayatları..Hele o an.Evet o an...
Ama sonra...Unutuveririz nedense.1-2 saat geçer geçmez daha.O okuduklarımız, etkilendiklerimiz, o ağladığımızyazılar unutuluverir her ne hikmetse.Bir gün bile olmadan.Evet bir gün bile olmadan daha...Nasıl da unutulur değil mi?
Bilmiyorum ve anlıyamıyorum.Anlıyamıyorum insanını nefsi bu kadar mı olur?Bu derece mi olur yani.Şimdi Hz.Aişe'yi,Hz.Fatıma'yı okuyoruz.Ya da Resulullah'ı(S.A.V.),Hz.Ebubekir'i,Hz.Ömer'i ya da diğerlerini...Gerçekten Allah aşkı ile yanan kulları...Riyekarsız,hilesiz kulları...Ama sonra geçer hemen o okuduklarımız.
Örnek verelim mesela.Hz.Fatıma koluna bilezik takar.Resulullah(S.A.V.) içeri girer ve kızının kolunda bileziği gürünce hiç konuşmaz.Üzülür.Ve der ki sonra:"Ya Fatıma!Bir Peygamberin kızı koluna bilezik takmaz.Bir Peygamberin kızı gösteriş yapmaz."Buna benzer bir şeyler söyler Resulullah(S.A.V.).
Hemen bahane bulamaya çalışmayalım kendimize lütfen.Biz Peygamber kızı değiliz ama demiyelim.Biz eğer sahabeleri örnek alıyorsak kendimize,onların yaşadıklarını yaşamak istemeliyiz.Ve yaşamaya çalışmalıyız.
Evet daha sonra Hz.Fatıma ne yapar biliyor musunuz?Kolundaki bileziği satar ve bir köle alıp onu azad eder.Evet sevgili kardeşim bunu yapar Fatıma Anamız.Hani bizim onun adını geçtiği ilahileri okuduğumuz,çok hoşumuza giden hatta ağladığımız Fatıma Anamız.Bu davranışını okuduğumuzda da etkileniriz aslında biraz önce dediğim gibi.Ama hangi birimiz yaparız onun yaptığını.Kitabı kapattığımızda ağlarız belki de bilemiyorum.Fakat yapar mıyız onu?Çıkarıp kolumuzdan bileziği yardım eder miyiz yardım edilmesi gerekenlere.Eğer bunu yapıyorsak işte o zaman gerçekten o kitabı okumuş oluruz.Diğer türlü...
Zor geliyor değil mi bunu yapmak bize?Kolundan o bileziği çıkarı, satıp, yardım etmek.O kadar zor geliyor ki adete okumamak istermiş gibi.Nerden okudum dermiş gibi.Biz her zaman okuduklarımızdan mes'uluz deriz ya.Bildiklerimizden yani.Peki bu da mes'ul olur mu bize?Ben bilmiyorum İnanın bilmiyorum.
Kolumda bilezik yok şu an.Yani sorumlu değil miym diyorum.Ama gerçekten de yok kolumda bilezik.Ama ya olsaydı yapar mıydım Hz.Fatıma'nın yaptığını.İnan bilmiyorum.Şimdi içimden belki yaparım diyorum.Belki siz de yaparım diyorsunuz.Bilmiyorum belki de demiyorsunuzdur.Biz bilemeyiz tabi sizin içinizi.Ben bilemem.Rabbim bilir.
Peki bunu okuyan bayanlar!Var mı kolunuzda bilezikler.Şangır şangır taktığınız bilezikler.Hani o evlenmeden önce mihir olarakaldığınız takılar.Hatta bu takılar yüzünden kavga edenler.Hatta sırf bunu için evlenmeyi kabul etmeyen bayanlar!...Anneler!..
Ne düşünüyorsunuz merak ediyorum.Çıkarı o kolunuzdaki bilezikleri...Hadi bırakalım hepsini,bir tanesini çıkarıp,parasıyla bir fakire yardım eder misiniz?Bir tanesini diyorum,hepsini değil.Yapar mısınız gerçekten.
Zor geliyor değil mi?Size...Bize...Hepimize...Şeytan dolaşıyor damarlarda.Hadis var ya:"Şeytan ademoğlunun damarlarında dolaşır." O körolası şeyten bizim damarlarımızda dolaşırken o bir bileziği çıkarmak ve yardım etmek...Ne kadar zor değil mi?
Bilmiyorum şu an ne hissediyorsunuz, ne düşünüyorsunuz?İnanın bilmiyorum.Ama ben bunu okuduktan sonra ne zaman bir kadının kolunda bilezik görsem yüreğim bir tuhaf oluyor.'Cız ediyor sanki bir şeyler.Yüreğim parçalanıyor.Nefret ediyorum bileziklerden.Onların suçu olmadığı halde.Ya da var bilmiyorum.Ama dedim ya benim kolumda bilezik yok.Evli de değilim nişanlı da değilim.Ama eğer nişanlandığımda verilen o mihirlerden,bileziklerden birini satıp infak eder miyim bilmiyorum.Dedim ya o halde değilim.O zaman o bilezikleri aldığımda da yüreğim sızlar mı?...
Rabbim inşallah o zaman da yüreğimi sızlatır.O zaman da bir şeyler yüreğimi parça parça eder de rahat olamam.Ne zaman ki....O zamana kadar...
Ben anlayamıyorum gerçekten.Koluna o bileziği takıp da fakirlere acıyanlara.Üzülenlere...Hatta ağlayanlara...Bu nası bir ağlamaktır Allah'ım?Nasıl üzülmektir?"Komşusu açken kendisi tok yatan bizden değildir" diyor Peygamber Efendimiz.Bu da binevi bu anlama gelmiyor mu?Komşusu aç ve o kişi kolundan o bileziği çıkarıp komşusuna yardım etmiyor.
Düşün Ey Nefisler!Düşünün Ey Nefisler!...Düşünün işte...Kapasiteniz nereye kadar yetebiliyorsa...
NOT:Bu yazıyı okuyan erkekler veya kolunda bilezik olmayan bayanlar!Bu işin içinden sıyrılıcaklarını düşünüyorlarsa ben onları vicdanlarınla baş başa bırakıyorum.Tabi eğer vicdanları alınmamışsa...
ALLAH BİZİ VİCDANI ALINMIŞ VİCDANSIZ İNSANLARDAN EYLEMESİN!
AMİN!...
Nurcan BAĞBAŞI |
