2/6/2006 - f. aksoy

    Prensessesine...

 Pazar torbalarını sürükleyen kadınlar gibi sahiplenip evime taşıdığım ve geceleri kabına sığdıramayıp taşırdığım kaderim ne kadar büyük! Yine de bak ,kutlu karşılarım ben geleni.Yeter ki parkında mutlu çocuklardan uzak bırakma yarabbi! Annelerinin eline sımsıkı yapışarak ama gözlerini dünyadan hiç ayırmayarak öylece kelimesiz ve sırrını yitirmemiş berraklıklarıyla ölümlerini çukurlayan çocuklardan uzak bırakma.Çünkü ben kıvançlı acılar çizmeye,üzerime geleni ve esrik geçeni resmetmeye gelmedim.Saçlarımdan sökülmeye ve öldürecek kadar sevmeye de meyilli değilim.

Sadece, galiba biraz gitmeliyim..

Evet ,herkes gibi..Örneğin beşinci kattaki balkonumun yorgun camlarından yırtılan sesim gibi,İzzet amca gibi, boşaltılmış içiyle açlığından vazgeçmiş yokluğa bakan bir kedi gibi, ipini koparmış bir balon ya da ne bileyim dedemin artık hiçbir yerde bulunmayan balık şekerleri gibi, en çok ve en az sen kadar sen gibi..Boy boy hüzünlerim,boy boy ölümlerim kalmalı geriye fakat ıskalayabileceğim bir dünya olsaydı, belki..

Evet, dünya küçüktür ama göçükleri ne kadar büyük, ne kadar büyük sesi bildiğin halde notayı, yolu bildiğin halde rotayı tutturamamak.Ah benim bu vefakar sancım ve beraberindeki devasa yankım dağıldıkça sokaklarına, pazar torbalarını sürükleyen kadınlar gibi..

f.aksoy

6/5/2006 - f. aksoy

"Ne Korkunç! Anımsıyorum..."(Baudelaire)

                                             27 eylül               

daha yavaş koş

daha yavaş izleyeyim seni

             ( riez !mais riez !

                       a mon seul de’sir )

sevimsiz ve keyifsiz bu zamanın ironisi

                                             28 eylül

kanıyor çökertildiğim aya bakarak

ince, buzul kalkışıyla yılların

şimdi her rafı bir akşamdır bu mutfağın

sığdıramıyorum bir yere ölümü ancak

                                               29 eylül

içimde bir saat döküm ve döküm sustu

yuttuğum gidişini öğürürken

yokluğuna korkunun motifini indirdiğimdir bu

/ Allah’ım kerem eyle,geceyi atlatalım/

                                          30 eylül

biz tünellerle birlikte

tünelden geçen miyiz hep göçen miyiz

ciddiyetini takın ve gülümse

/insanlardan fazla anlayış beklemektir

yalnızlardan söz etmemiz/

                                        31 eylül

bak adam

süpürüldü masallar bir şey kalmadı yaşamaktan

biliriz bu idam

bu alkışı hak etmezdi

/en yakın şeylerde uzakların rengi/

                                        32 eylül

çıkmazdı bir harf o alevden

doğurdu ve doğruldu sesin hep aynı yerden

asırların kederini böylece tez elden tükettim

işte ilh. Ve ürktü eksikliğim

halden geçtim halden azar azar

              /seven kadın

sevilen erkeği her zaman aşar/

                                         33 eylül

rüyalarıma ne olmuş böyle benim sormadım

             daha yavaş koş !

                     lütfen

                                       34 eylül

yamasız, bohçasız ruhunu da katarak

süzülüyorum çok çok sebepsiz ve ilhak

kan pıhtılaşmıyor çökertildiğim aya bakarak

                                        35 eylül

eylül, bir oniki ay daha...

                                            /.../ :rilke

                                                                    f.aksoy